Mέλος του ΦΟΠ η δεύτερη "ψηλότερη" Ελληνίδα
ΕΛΛΑΣ 2004. Οι Έλληνες στη "Στέγη του Κόσμου"
Όπως θυμόμαστε όλοι, τον περασμένο Μάιο ήρθε και η σειρά της Ελλάδας να κατακτήσει την κορυφή του Έβερεστ. Η ανάβαση πραγματοποιήθηκε σχεδόν ταυτόχρονα από τις δύο πλευρές του βουνού, με τη "νότια" ομάδα να επιχειρεί την ανάβαση από το Νεπάλ και τη "βόρεια" ομάδα να την επιχειρεί - με δύο μέρες διαφορά - από το Θιβέτ.
Στη "βόρεια" ομάδα συμμετείχε και η Τασία Ηλιοπούλου - μέλος του ΦΟΠ - η οποία ανεβαίνοντας στο Βόρειο Διάσελο (North Col, 7.050 μ.) έγινε η δεύτερη "ψηλότερη" Ελληνίδα.
Η ίδια μας αφηγείται την πορεία της ομάδας της, σε μια περιγραφή που αρχίζει από την ημέρα που φθάνουν στην κατασκήνωση βάσης
Kατασκήνωση βάσης στα 5.200 μ. Ο δρόμος - χωμάτινος
και κακοσυντηρημένος - ανεβαίνει φιδωτά μέσα από αλλεπάλληλους γυμνούς
λόφους και αλάθητα μας οδηγεί στη βόρεια πλευρά του βουνού. Παρακάμπτοντας
το ψηλότερο μοναστήρι στον κόσμο - το Ρόμπουκ - στα 5000 μέτρα, ξαφνικά
στεκόμαστε με δέος μπροστά στο "θηρίο" μισοκρυμμένο σε πυκνό
πέπλο από σύννεφα. Στήνουμε τη βάση μας στα 5.200 μέτρα και αμέσως πιάνουμε
δουλειά: διαλογή υλικών, δοκιμές στα οξυγόνα, σχέδια, ατέρμονες συζητήσεις.
Η προωθημένη βάση στα 6.300 μ. Ο επόμενος στόχος μας είναι τα 6.300 μ. όπου και θα στήσουμε την προωθημένη μας βάση (κατασκήνωση ΙΙΙ). Το ανάπτυγμα μέχρι εκεί είναι εξαιρετικά μεγάλο (25 χιλιόμετρα) με μια μόνο ενδιάμεση κατασκήνωση στα 5.800 μέτρα (κατασκήνωση ΙΙ) . Ανηφορίζουμε συνεχώς στο σαθρό απογυμνωμένο τοπίο του παγετώνα/μορένα Ρόμπουκ, ενώ γύρω μας ορθώνονται ακανόνιστοι και επιβλητικοί σχηματισμοί, γιγάντιοι παγωμένοι πυργίσκοι.
Το Βόρειο Διάσελο στα 7.050 μ. Λίγη ώρα μετά την αναχώρησή μας από την Κατασκήνωση ΙΙΙ, αντικρίζουμε το παγωμένο φράγμα του βόρειου διάσελου στα 7.050 μέτρα όπου θα στηθεί η κατασκήνωση ΙV. Ο παγετώνας αρχικά αναπτύσσεται γλυκά, αν και χρειάζονται προσοχή οι μισοκρυμμένες "κρεβάς" (ρωγμές). Αργότερα, όμως, η κλίση ανεβαίνει στις 50ο μοίρες και στο μέσον της διαδρομής ερχόμαστε αντιμέτωποι με κομμάτι κάθετο 85ο μοιρών. Στο τελικό τμήμα του παγετώνα, η κλίση πάλι ξεπερνά τις 70ο μοίρες. Ένα μικρό "πλατώ" διαγράφεται επιτέλους μπροστά μας με τα συνωστισμένα αντίσκηνα διαφόρων αποστολών να οριοθετούν τον περιορισμένο χώρο του περίφημου διάσελου.
Κατασκηνώσεις V και VΙ Από το βόρειο διάσελο, η διαδρομή συνεχίζει στη γνωστή ως Βόρεια Κόψη (North Ridge), η οποία - με εύθραυστες νησίδες πάγου και διάσπαρτους ογκόλιθους - φθάνει σχεδόν κάτω από την τελική κορυφογραμμή. Στην αφιλόξενη αυτή κόψη, κάπου στα 7.900 μέτρα, εντοπίζει η ομάδα ένα "διαθέσιμο" πατάρι όπου και θα στηθεί η κατασκήνωση V. Δέκα ολόκληρες ώρες σκληρής προσπάθειας σε μικτό πεδίο βράχου/πάγου θα χρειαστούν για να σκαρφαλώσει η ομάδα από το Βόρειο διάσελο ως το σημείο αυτό. Κατακουρασμένοι, απόγευμα προς βραδάκι, οι φίλοι μου κουρνιάζουν στα αντίσκηνά τους και προσπαθούν να αναπληρώσουν τις δυνάμεις τους με τη βοήθεια του συμπληρωματικού οξυγόνου.
Η επόμενη μέρα θα είναι σχετικά πιο "εύκολη" με ανάβαση στα 8.300 μέτρα, όπου και θα στηθεί η τελευταία κατασκήνωση (κατασκήνωση VΙ) .
Τα αντίσκηνα είναι σαν αετοφωλιές εκτεθειμένες στους ισχυρούς βόρειους ανέμους, που συχνά ξεπερνούν ακόμα και τα 140 χιλιόμετρα την ώρα και εξηγούν γιατί η αφιλόξενη αυτή πλευρά παραμένει σχεδόν γυμνός βράχος.
Ώρα 12 τα μεσάνυχτα, Δευτέρα 17 προς Τρίτη 18 Μαΐου: Η αναχώρηση για τον τελικό στόχο Καθώς οι μετεωρολογικές προβλέψεις έχουν δώσει "παράθυρο"(άνοιγμα καιρού) μεταξύ 17 και 20 Μαΐου, η ομάδα της κορυφής αποφασίζει να μπει στην τελική μάχη. Είναι οι Γιώργος Αργύρης, Κώστας Αποστολόπουλος και Γιώργος Τσιάνος. Η παγωμένη κορυφογραμμή σταδιακά ανεβαίνει μπροστά τους. Σταθερά, με ρυθμούς αργούς, κερδίζουνε ύψος. Κοντεύει ξημέρωμα. Η βράχινη πυραμίδα ορθώνεται απόκοσμα μέσα στο αχνό φως της αυγής.
Κινούνται αργά και πάντα σχεδόν πάνω στην κορυφογραμμή. Όταν το φως του ηλιάτορα αγγίζει τη βόρεια πρόσοψη, η ομάδα βρίσκεται στο δεύτερο στέπ, το τεχνικότερο τμήμα της τελικής ανάβασης. Όρθιο γρανίτινο φράγμα εξήντα και πλέον μέτρων που ξεπερνά τις 70ο. Η πρόοδος είναι απελπιστικά αργή. Στη συνέχεια η διαδρομή παίρνει απότομη ανοδική κλήση κατά μήκος μιας παγωμένης ράχης με συμπαγές χιόνι που οδηγεί στην κορύφωση της, κατευθείαν στην πυραμίδα.
Η κορυφή τους ανήκει πλέον και για μια ακόμη φορά μέσα σε ένα 24ώρο ντύνεται με τα Ελληνικά χρώματα. Η σημαία μας και το έμβλημα των Ολυμπιακών Αγώνων κυματίζουν στην Κορυφή του Κόσμου !!!!
... εικόνες από την ανάβαση....
Σουηδία
Έξι μέλη του ΦΟΠ. πήραν μέρος σε οδοιπορικό που διοργάνωσε η ΕΟΦ στη Βόρεια Σουηδία από 9 έως 17 Ιουλίου 2004. Η διάσχιση πραγματοποιήθηκε σε τμήμα της Βασιλικής Οδού (Kungsleden) μέσα στον Αρκτικό κύκλο, και ξεκίνησε από το Abisko για να φθάσει στη λίμνη Nikkaluokta.
Προβολή διαφανειών για τη
διάσχιση αυτή θα γίνει στα γραφεία του ομίλου στις 15 Ιουνίου 2005.
Διάσχιση των συγκροτημάτων Rila και Pirin
Το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου, δύο μέλη του Συλλόγου μας, η Τζούλια Γκρήνμπεργκ
και ο Ανδρέας Κανδαλέπας, έκαναν μια 6ήμερη διάσχιση του ορεινού συγκροτήματος
Rila με ενδιάμεσες αναβάσεις στις κορυφές Mussala (2925μ.) και Μαλιόβιτσα
(2729μ.).
Στη συνέχεια, προωθήθηκαν
νοτιότερα στην τουριστική κωμόπολη Bansko και ολοκλήρωσαν το ταξίδι τους
με ανάβαση στην κορυφή Vihren (2914μ.) και μια 4ήμερη διάσχιση του ορεινού
συγκροτήματος Pirin.
Τί τους εντυπωσίασε περισσότερο; Ο αριθμός των ανοικτών καταφυγίων, η ( πλην ελάχιστων εξαιρέσεων) πολύ καλή σήμανση των μονοπατιών και οι αναρίθμητες αλπικές λίμνες.